4-(23-11-2012) ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ
Στα τελευταία 30 περίπου χρόνια έγινε μια ταχεία μεταλλαγή του πολιτικού συστήματος, του τρόπου ζωής των λαών και σκέψης των ανθρώπων.
Πράγμα το οποίο δεν έγινε αντιληπτό κατευθείαν από τους ανθρώπους, ότι όλα γύρω τους αλλάζουν γρήγορα και εις βάρος τους.
Με αποτέλεσμα να χάσουν οι λαοί τις αξίες της ζωής, τον σεβασμό, τα ανθρώπινα δικαιώματα, και τις ίσες ευκαιρίες για όλους, αυτές οι ταχύρυθμες αλλαγές της σύγχρονης εξέλιξης αφαίρεσαν την λαϊκή εξουσία από τους λαούς, αντικαθιστώντας την δημοκρατία με εγκληματική κομματαρχία.
Δημοκρατία – υπεράσπιση των λαών.
Κομματαρχία - υπόταξη των λαών από το κράτος.
Δημοκρατία - οικονομική ελευθερία με εμπιστοσύνη στο κράτος.
Κομματαρχία - οικονομική δουλεία με παγίδες και κλοπές από το κράτος.
Δημοκρατία - αξιοπρεπής ζωή.
Κομματαρχία - αξιολύπητη ζωή.
Tο μεταλλαγμένο πολιτικό σύστημα με κομπάρσους τα κόμματα κατάφερε να μετατρέψει την κοινωνία των ανθρώπων σε κατηγορίες, όπως υπέρ αφεντικά, αφεντικά, χαφιέδες, δούλοι. Κατάφεραν να κάνουν τους ανθρωπολαούς, ως επί το πλείστον, να λειτουργούν σαν μηχανές, χωρίς ένστικτα, συναισθήματα, σεβασμό, αγάπη.
Αυτά τα συναισθήματα εκφράζονται σήμερα όχι από καρδιάς, αλλά από ηθοποιία και σκοπιμότητα.
Κατάφεραν να κάνουν τους ανθρώπους να έχουν 2 βασικούς σκοπούς στην ζωή: τα σεξουαλικά γεύματα και το προσωπικό όφελος.
Κατάφεραν να κάνουν την ανθρωπότητα να μην ενδιαφέρεται για το περιβάλλον, για τους συνανθρώπους, για το έθνος, για την δημοκρατία, που χωρίς αυτά είναι σαν να χτίζουν σπίτια στην άμμο.
Κάνει τον άνθρωπο, ενώ ζει σε κοινωνία, να νιώθει μόνο με θηρία γύρω του που θέλουν να τον κατασπαράξουν.
΄Οταν δεν υπάρχει αλληλεγγύη, δεν υπάρχει ενότητα.
΄Οταν δεν υπάρχει ενότητα, δεν υπάρχει ισχύς.
΄Οταν δεν υπάρχει ισχύς, δεν υπάρχει εξουσία.
΄Οταν δεν υπάρχει εξουσία, δεν υπάρχει αξία.
΄Οταν δεν υπάρχει αξία, δεν υπάρχει σεβασμός.
΄Οταν δεν υπάρχει σεβασμός, δεν υπάρχει αγάπη.
΄Οταν δεν υπάρχει αγάπη, δεν υπάρχει αλληλεγγύη.
Το εγκατεστημένο σημερινό πολιτικό σύστημα είναι ο υπνωτιστής, που υπνωτίζει τους λαούς, και τους βάζει σε αυτόν τον απαράδεκτο για νοήμον άνθρωπο τρόπο ζωής. Και ποιό πολιτικό σύστημα θα ήτανε σήμερα υπέρ του λαού; Θα το ονόμαζα ΟΧΗΡΟΜΕΝΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ! Γιατί;
Γιατί την λέξη δημοκρατία την μεταφράζουν όπως θέλουν, δηλαδή, στις εκλογές με λόγια δίνουν την εξουσία στον λαό και φωνάζουν («δημοκρατία - εξουσία στον λαό»), ενώ πραγματικά βάζουν τον λαό να διαλέξει το είδος του αφέντη κόμματος.
O λαός, λένε, βγάζει τους αντιπροσώπους του στην Βουλή, ενώ στην πραγματικότητα οι βουλευτές και δήμαρχοι δεν είναι αντιπρόσωποι του λαού, αλλά των κομματαρχών.
Γιατί; Γιατί όλοι αυτοί αναφέρονται στον κομματάρχη, εξαρτώνται από τον κομματάρχη και όχι από τον λαό, άρα δεν είναι αντιπρόσωποι του λαού αλλά του κομματάρχη, και ο κομματάρχης από ποιόν εξαρτάται; από τον λαό; ΄οχι, από το υπέρ κεφάλαιο, τους υπέρτατους αφέντες, που έγιναν γνωστοί στους λαούς τα πρόσφατα χρόνια, και βαπτίστηκαν με το όνομα ΑΓΟΡΕΣ.
Και γιατί οι κομματάρχες εξαρτώνται από το υπέρ κεφάλαιο και όχι από τον λαό που τον ψηφίζει και του δίνει εξουσία;
Γιατί σύμφωνα με το διαστρεβλωμένο πολιτικό σύστημα σήμερα δεν δίνει ο λαός την εξουσία.
Για να είναι κάποιος κομματάρχης και το κόμμα του να βγει 1ον, πρέπει να ανήκει σε κάποιο από τα υπέρ αφεντικά, και να εξαρτάται απόλυτα από αυτόν.΄
Ετσι ο ρόλος του λαού σήμερα είναι να διαλέγει το μεσάζων αντιλαϊκό κόμμα, δια του οποίου το υπέρ κεφάλαιο θα ασκεί την εξουσία του.
Τα κριτήρια του λαού για την επιλογή του αφέντη, δυστυχώς σήμερα είναι: «ποιό από τα κόμματα μπορεί να επιδειχθεί καλύτερα από τα άλλα, και να παρουσιάσει χιλιάδες Θα!!! ως ελπίδα για το αύριο, δυστυχώς το αύριο ενώ το νιώθουμε τόσο κοντά, αυτό δεν έρχεται ποτέ,και οι λαοί περιμένουν, η ελπίδα πεθαίνει τελευταία.
Φταίνε τα κόμματα και οι βουλευτές; οχι, και αυτοί παραπλανημένοι είναι, αλλά και καλά ταϊσμένοι.
Φταίνε τα άτομα, που κρατούν το υπέρ κεφάλαιο, τα υπέρ αφεντικά; οχι, και αυτοί παραπλανημένοι είναι από την δύναμη και μέθη της εξουσίας που τους χάρισε το υπέρ κεφάλαιο.
Ποιός φταίει; Προς το παρόν κανένας, όλα αυτά είναι αποτέλεσμα της ατέλειας του ανθρώπινου νου, που εξελίσσεται στους αιώνες σκεπτόμενος τρόπους, συστήματα επιβίωσης και ανάπτυξης.
΄Ετσι κάθε ανθρώπινο σύστημα είναι καλό έως ότου ξεπεραστεί, έτσι και ξεπεράστηκε η σημερινή δημοκρατία για τους λαούς.
Το πολιτικό σημερινό σύστημα αποδείχθηκε πετυχημένο για το υπέρ κεφάλαιο, για τους λαούς όμως αποτυχημένο.
Ξεπεράστηκε, γιατί αντί στην διάρκεια να εκσυγχρονίζεται προς το συμφέρον των λαών, εκσυγχρονίζεται προς το συμφέρον του υπέρ κεφαλαίου.
Γιατί εκσυγχρονίζεται υπέρ κεφαλαίων και όχι υπέρ λαών; γιατί ένας λαός αρχίζει και αφυπνίζεται, σκέφτεται και αντιδρά, μόνον όταν νιώσει κίνδυνο, και φόβο, ενώ οι αντιπρόσωποι του υπέρ κεφαλαίου είναι αφυπνισμένοι συνέχεια από την ανάγκη της καθημερινής συγκράτησης και ανάπτυξης των υπέρ κεφαλαίων.
Σύμφωνα με τα άνωθεν, η κατάσταση στον πλανήτη και όχι μόνον στην Ελλάδα, είναι άκρως τραγική, θα έλεγα ότι το πρόβλημα ξέφυγε από τα ανθρώπινα όρια, και το στηρίζω στο ότι ο λαός είναι σαν το σώμα του ανθρώπου, όπου το κατευθύνεις εκεί τραβάει.
Ο μηχανισμός (διοίκηση του κράτους) είναι τα όργανα του σώματος, ότι εντολή θα δώσεις αυτό και θα κάνουν.
Οι επιχειρηματίες είναι η καρδιά του σώματος, που όπως η καρδιά με την κυκλοφορία του αίματος τροφοδοτεί όλο το σώμα οξυγόνο και θρεπτικές ουσίες, έτσι και ο επιχειρηματίας δια της κυκλοφορίας του χρήματος τροφοδοτεί το κράτος και τον λαό με θρεπτικές ουσίες.
΄Ομως το πολιτικό σύστημα και το υπέρ κεφάλαιο εξουδετερώνει τους επιχειρηματίες από τον οργανισμό του λαού, αφαιρεί όλο το αίμα από τον οργανισμό, αντικαθιστώντας το με δάνεια.
Απώτερος σκοπός - η απόλυτη κυριαρχία.
Το μυαλό του σώματος αποτελούν οι σοφοί και οι πιο νοήμονες πολίτες, όμως παραπλανημένοι διαχωρίστηκαν στα δύο. Οι μεν σοφοί απογοητευμένοι και πικραμένοι, γιατί η κοινωνία σήμερα έχασε τον σεβασμό απέναντι τους και αχρείαστοι αποτραβήχτηκαν στην μοναξιά, χάνοντας ο λαός τα δώρα Θεού, που δια αυτών των ανθρώπων στέλνει.
Οι δε νοήμονες πολίτες πιάστηκαν στην παγίδα του διαστρεβλωμένου πολιτικού συστήματος, που γέννησε την κυριαρχία του υπέρ κεφαλαίου.
Το υπέρ κεφάλαιο εγκαταστάθηκε ως καρκίνος στο σώμα ενός λαού και πολλών λαών. Οι δημιουργοί του, στα τύφλα τους και από το μεθύσι της απόλυτης εξουσίας, παραβλέπουν ότι μαζί με το φυσικό οργανισμό (λαός) στο τέλος θα εξουδετερωθούν και αυτοί. Πιστεύοντας την τεχνολογία του ανθρώπου, νομίζουν ότι είναι οι εκλεκτοί κάποιου μαύρου Θεού, και ξεκινάνε μια νέα θεϊκή βασιλεία.
΄Οτι κατασκευάζουν οι άνθρωποι, έχει ημερομηνία λήξεως, είτε η βασιλεία τους θα λήξει, είτε η ζωή στον πλανήτη θα σταματήσει. ΄Εναν είναι βέβαιο, ότι από έναν πόλεμο όλοι βγαίνουν χαμένοι και ο ηττημένος και ο νικητής. Τι λυπηρό να βλέπω όλους αυτούς τους νοήμονες ανθρώπους να εξαντλούν την νοημοσύνη τους σε πράξεις κακές και προσωρινές, ενώ θα μπορούσαν να είναι πλούσιοι και ενωμένοι με τον λαό, απλά εκσυγχρονίζοντας το πολιτικό σύστημα σωστά, χωρίς το υπέρ κεφάλαιο.
Και θα’ταν όπως στα παραμύθια, το βασιλόπουλο (το φυσιολογικό κεφάλαιο) με την όμορφη κοπέλα ( ο λαός ) παντρεύτηκαν, έζησαν καλά και εμείς καλύτερα. ΄Ομως η κακιά μάγισσα σήμερα δεν άφησε την φτωχή μας δημοκρατία να γίνει βασιλοπούλα. Και τί μπορούμε να κάνουμε τώρα με την δημοκρατία;
Να της αλλάξουμε όνομα, να την ονομάσουμε ΟΧΗΡΟΜΕΝΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, να διαχωρίσουμε τους νόμους του κράτους σε τρείς κατηγορίες: τους σημαντικούς, βασικούς και απλούς. Τους σημαντικούς νόμους να ψηφίζει ο λαός, τους βασικούς να ψηφίζουν οι γερουσιαστές και τους απλούς τα ανωτατα εκτελεστικα οργανα.
Να απαγορεύσουμε την δημιουργία οργανώσεων, που οι σκοποί τους να συμπεριλαμβάνουν οποιανδήποτε διοικητική και οικονομική διαχείριση και εξουσία, που αφορά το κράτος. Να εκλέγουμε γερουσιαστές και ελεγκτικές επιτροπές Να απαρτίζεται το γερουσιαστικό σώμα από τους πιο άξιους σοφούς της Ελλάδος.
Θέλω να τονίσω, ότι στην ΟΧΗΡΟΜΈΝΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ υπάγονται όλοι, φτωχοί και πλούσιοι, όλοι με ίσα δικαιώματα και ευκαιρίες μέσα στην πατρίδα τους, με προστασία, υποστήριξη, αγάπη, αλλά και σκληρή τιμωρία για τους εξ προμελέτης παραβάτες των νομών.
Πλέον η λέξη λαός δεν θα σημαίνει όχλος, Σοφές και δίκαιες θα είναι οι αποφάσεις της πλειοψηφίας του λαού, γιατί δεν θα παραπλανιέται από τα απεγνωσμένα εκλογικά ψέματα των κομμάτων.
΄Ολοι οι παράγοντες του κράτους θα εξαρτούνται από τον λαό, θα ελέγχονται από την ελεγκτική επιτροπή του λαού, που θα εκλέγεται από τον λαό, και θα παρουσιάζει τις αναφορές της από την τηλεόραση.
Αυτό το μεγάλο έργο, αυτήν την παγκόσμια σφραγίδα του νέου πολιτισμού, αυτήν την υπέροχη απολυτη αλλαγή του πολιτικού και οικονομικού συστήματος σε ένα ολοκληρωμένο και δίκαιο σύστημα, που θα αγκαλιάσει φτωχούς και πλούσιους μαζί (όχι υπέρ πλούσιους ), θα αγκαλιάσει όλες τις κατηγορίες μιας κοινότητας, όλων των εθνών με αγάπη και θέλημα Θεού, πέφτει να την κάνει το ελληνικό έθνος.
Σήμερα η μέθη της εξουσίας των υπερ ολιγαρχόν τους έκανε είδη να νιώθουν κρυφή θεοί της γης.
΄Ελληνες ήδη καταλάβατε, ότι τα χρήματα, τα σπίτια, τις εργασιακές κατακτήσεις, που πετύχατε όλα τα χρόνια σας πήγαν χαμένα, τα πήραν και τα παίρνουν με τρόπο ύπουλο και ανήθικο.
Το παράνομο κράτος έβαλε το χέρι του στις τσέπες σας, στα συρτάρια σας, στους τραπεζικούς λογαριασμούς σας, και αυτό είναι μόνον η αρχή.
Σύντομα θα υπάρξει απόλυτος έλεγχος, πόσα θα σου επιτραπεί να έχεις, ποιός θα είσαι σε αυτόν τον κόσμο, τι θα είσαι υποχρεωμένος να κάνεις, πως θα ντύνεσαι και τι θα τρως, δηλαδή όχι απλά δούλος, κάτι χειρότερο, τελείως σατανικό.
Ο δούλος ζει με την ελπίδα να ελευθερωθεί, να κρυφτεί, να ξεφύγει, να βρει άλλο χώρο για να ζήσει.
Οι οικονομικοί αυριανοί δούλοι δεν θα έχουν αυτήν την ελπίδα, δεν θα μπορούν να ξεφύγουν, να τρέξουν, να κρυφτούν, να ελευθερωθούν, θα είναι απόλυτα δούλοι, ακόμα και στον ύπνο τους.
΄Αρα το να μαζεύετε χρήματα, να χτίζετε σπίτια και να κάνετε παιδιά δεν αρκεί, μια κοινωνία θα πρέπει να είναι προστατευμένη από ένα κράτος, που να εξασφαλίζει την καλή λειτουργία και προστασία μιας κοινωνίας,΄ενα κράτος που να πιστεύει και να σέβεται, ο λαός.
΄Ελληνες, πρέπει να σταματήσετε να ενδιαφέρεστε μόνον για τα σεξουαλικά γεύματα και το μάζεμα, όπως αποδείχθηκε άχρηστων χρημάτων.
Μια κοινωνία θα πρέπει να έχει θεμέλια, και τα θεμέλια μιας κοινωνίας είναι η γνώση και η φιλοσοφία. Θα πρέπει να έχει τείχους (κάστρα) και τα κάστρα μιας κοινωνίας είναι η καλλιέργεια, διατροφή, οικονομία, επιχείρηση. Θα πρέπει να έχει σκέπη και η σκέπη μιας κοινωνίας είναι η οχηρομένη δημοκρατία, αλλά με την σωστή έννοια.
΄Ετσι σύμφωνα με τα άνωθεν έχουμε φτιάξει το πεντάπλευρο γνώσης, ύπαρξης και καλής λειτουργίας μιας κοινωνίας ενός λαού.
Η γνώση προσφέρει σεβασμό, αγάπη, αλληλεγγύη στον λαό.
Η σοφία προσφέρει ενότητα, στρατηγική, δημιουργία.
Η καλλιέργεια και διατροφή προσφέρει κατάλληλα προϊόντα για την σωστή διατροφή και υγεία.
Η οικονομία και επιχείρηση προσφέρει δημιουργία καλύτερου τρόπου ζωής και πλούτοι.
Η οχηρομένη δημοκρατία προσφέρει εξουσία, δίκαιο πολιτικό σύστημα, ασφάλεια, προστασία, υποστήριξη, βοήθεια, αξία.