32- ΚΟΙΝΟΣ ΠΑΡΟΝΟΜΑΣΤΗΣ

Ο χρόνος κυλά, και μαζί του η ζωή μας, Έλληνες, χάνεται. Χάνεται γιατί αδυνατούμε να κατανοήσουμε ο ένας τον άλλον· γιατί έχουμε μάθει να μας χωρίζουν και όχι να μας ενώνουν.

Δεν είμαστε δεξιοί ούτε αριστεροί, δεν ανήκουμε σε κανέναν πολιτικό μηχανισμό ή κομματικό στρατόπεδο. Είμαστε Έλληνες. Και όλα όσα βρίσκονται εντός των συνόρων της Ελλάδας —η γη, οι πόροι, ο πολιτισμός και το μέλλον της— ανήκουν σε όλους τους Έλληνες.

Θέλω να κάνω μια προσπάθεια. Να κατανοήσουμε τι ακριβώς χάνουμε καθημερινά και, κυρίως, το κακό που επιτρέπουμε να κάνουμε ο ένας στον άλλον. Μην θεωρείτε ότι ο τρόπος ζωής που βιώνουμε σήμερα είναι φυσιολογικός ή αυτονόητος. Η αλήθεια είναι πολύ διαφορετική, και η ζωή μας θα μπορούσε, και θα όφειλε, να είναι πολύ διαφορετική και ασύγκριτα καλύτερη από αυτήν που σήμερα αποδεχόμαστε.

Είναι φυσικό όλοι να έχουμε διαφορετικές γνώμες. Όμως, επιτέλους, οφείλουμε να συμφωνήσουμε σε κάποιες θεμελιώδεις αρχές, οι οποίες να αφορούν αποκλειστικά την οχύρωση της κοινωνίας απέναντι στο σκοτάδι της άγνοιας, της βαρβαρότητας και των χειρότερων ενστίκτων της. Αυτές οι λίγες, αλλά ουσιώδεις, αρχές —που ούτως ή άλλως τις επιθυμεί ο ίδιος ο λαός της Ελλάδας— πρέπει να μετατραπούν σε έναν Κοινό Παρονομαστή.

Να κάνουμε δηλαδή το ελάχιστο που επιθυμεί σήμερα ο καθένας μας ξεχωριστά, να το θέλουμε όλοι μαζί. Και αυτό το «όλοι μαζί» να αποτελεί το θεμέλιο, τον κοινό παρονομαστή που θα μας ενώσει και θα μας επιτρέψει να διεκδικήσουμε τη ζωή που μας στέρησαν.

Γιατί να ενωθούμε σε έναν κοινό παρονομαστή που αφορά την υπεράσπιση της κοινωνίας απέναντι στο σκοταδισμό και τα κατώτερα ένστικτα; Διότι, αδέλφια Έλληνες, είμαστε διαφορετικοί, έχουμε διαφορετικές ιδέες, πεποιθήσεις και απόψεις· και είναι αδύνατο να συμφωνήσουμε σε όλα. Άρα, ας ενωθούμε στα λίγα, στα ουσιαστικά, σε αυτά που οικοδομούν μια κοινωνία δικαίου και ελευθερίας, που θα μας επιστρέψει το μέλλον μας.

Γι' αυτό θέτω κάποια ερωτήματα. Απαντώντας σε αυτά, θα διαπιστώσουμε σε ποια σημεία μπορούμε να συμφωνήσουμε — και αυτά να αποτελέσουν τον Κοινό Παρονομαστή μας.

Σε όλα τα υπόλοιπα, ας διαφωνούμε. Και τις διαφωνίες, ας τις επιλύει η πλειοψηφία μέσα από τη δημοκρατική διαδικασία.

8 Ερωτήματα

1. Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες; Αν όχι, τότε σε ποιους;

2. Έχουν οι Έλληνες δικαίωμα ιδιοκτησίας πάνω στην περιουσία του ελληνικού κράτους; Αν όχι, γιατί; Και ποιοι έχουν αυτό το δικαίωμα;

3. Μπορεί το πολιτικό σύστημα να αντικατασταθεί από ένα εταιρικό μοντέλο, μια "εταιρεία" με μετόχους όλους τους Έλληνες; Αν όχι, γιατί; Διότι, στην πραγματικότητα, εταιρεία είναι ήδη — αλλά δεν ανήκει στον λαό, μα στα συμφέροντα.

4. Μπορεί να καταργηθεί η ατομική πατρική κληρονομιά, και ο κάθε Έλληνας που γεννιέται να μην κληρονομεί την περιουσία της οικογένειάς του, αλλά ένα ποσοστό της κοινής, εθνικής περιουσίας; Αν όχι, γιατί;

5. Μπορούμε να δημιουργήσουμε δύο ειδών τράπεζες στην Ελλάδα; Μία τράπεζα εσωτερικού με εσωτερικό, ηλεκτρονικό νόμισμα, που θα ισχύει και θα κυκλοφορεί μόνο εντός Ελλάδας και θα χρησιμοποιείται μόνο από Έλληνες πολίτες. Και μία διεθνή τράπεζα που θα λειτουργεί με βάση τις διεθνείς συμβάσεις. Αν όχι, γιατί;

6. Ποια ελευθερία είναι ανώτερη: η κοινωνική ή η ατομική; Διότι η ατομική ελευθερία, όταν εκτρέπεται σε εγωιστικές και αντικοινωνικές συμπεριφορές, υπονομεύει τη συλλογική ζωή.

7. Πρέπει να αλλάξει το εκλογικό σύστημα, ώστε να ψηφίζουν μόνο όσοι διαθέτουν άδεια άσκησης πολιτικών δικαιωμάτων; Μια άδεια που θα αποκτάται μέσω εκπαιδευτικών διαδικασιών (σχολεία, πανεπιστήμια ή ειδικά σεμινάρια). Αν όχι, γιατί; Γιατί να μην αποκλείονται από την εκλογική διαδικασία όσοι αγνοούν το Σύνταγμα, την ιστορία και τις πολιτικές αρχές της χώρας, ή όσοι έχουν αλλότριες πεποιθήσεις;

Συμπέρασμα

Ο στόχος δεν είναι να συμφωνήσουμε σε όλα, αλλά να εστιάσουμε στα λίγα και σημαντικά. Σε αυτά που θα μας δώσουν τη δυνατότητα να σταθούμε ενωμένοι απέναντι στην παρακμή και να διεκδικήσουμε πίσω την ελευθερία, την αυτοδιάθεση και την αξιοπρέπεια της κοινωνίας μας.