22-(26-01-2014) ΤΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΤΕΡΑΣ

ΤΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΤΕΡΑΣ

Μαζί μπορούμε να σταματήσουμε την παγκόσμια μηχανή υποδούλωσης

1. Από το Ψέμα στη Συνήθεια – Από τη Συνήθεια στον Εξαναγκασμό

Τα χρόνια περνούν. Το ψέμα γίνεται “γεγονός”. Το γεγονός γίνεται “αλήθεια”. Και η συνήθεια μετατρέπεται σε εθισμό, σε μια κατάσταση αποδοχής της σκλαβιάς ως κανονικότητας.

Η εξάρτηση οδηγεί σε εσωτερική παραίτηση. Και αυτή με τη σειρά της, σε εξαναγκασμό.

Η απεξάρτηση χρειάζεται αφύπνιση και αποτοξίνωση από τη νάρκωση που επιβάλλει το διεφθαρμένο πολιτικοοικονομικό σύστημα.

2. Δεν Είναι Ελληνικό Πρόβλημα – Είναι Πλανητικό

Το πρόβλημα δεν ανήκει μόνο στην Ελλάδα. Είναι οικουμενικό.

Όλοι οι λαοί του πλανήτη υποφέρουν από το ίδιο σύστημα, απλώς με διαφορετικές μορφές. Οι περισσότεροι δεν το καταλαβαίνουν – ζουν εγκλωβισμένοι στη ρουτίνα ενός μηχανισμού που μοιάζει με τέρας:
Τρέφεται από τον κόπο των ανθρώπων και δεν σταματά ποτέ. Όσο περισσότερο του δίνεις, τόσο περισσότερο απαιτεί.

3. Η Ελλάδα Ως Πρώτος Κρίκος – Όχι Σωτήρας, Αλλά Συνεργός στην Αλλαγή

Η Ελλάδα δεν μπορεί – και δεν πρέπει – να φαντάζεται πως θα σώσει μόνη της τον κόσμο.
Όμως μπορεί να γίνει ο πρώτος κρίκος σε μια παγκόσμια αλυσίδα αντίδρασης.

Αν ο ελληνικός λαός ξεκινήσει τη ρήξη με το τέρας, τότε θα ενθαρρύνει κι άλλους λαούς να το κάνουν. Ο ένας θα ενισχύσει τον άλλον. Και μόνο τότε θα καταρρεύσει το παγκόσμιο οικοδόμημα της οικονομικής δουλείας.

4. Τι Είναι το Οικονομικό Τέρας – Και Ποιος το Γέννησε

Το οικονομικό τέρας έχει μορφή:
είναι οι υπερπλούσιοι ιδιώτες – οι τοκογλύφοι, οι τραπεζίτες, οι κάτοχοι των “αγορών”.

Αλλά δεν τους δημιούργησε το πολιτικό σύστημα.
Το πολιτικό και οικονομικό σύστημα κατασκευάστηκε από την υπερολιγαρχία για να τους εξυπηρετεί.

Η υπερολιγαρχία δεν προέκυψε από εξελίξεις – προϋπήρξε των ιδεολογιών, των κομμάτων, ακόμη και των θρησκειών, όπως τις γνωρίζουμε σήμερα.

Οι διαχωρισμοί – αριστεροί/δεξιοί, σοσιαλιστές/καπιταλιστές, ορθόδοξοι/καθολικοί, σιίτες/σουνίτες – δεν δημιουργήθηκαν από τους λαούς, ούτε από φωτισμένους ανθρώπους.

Δημιουργήθηκαν από κύκλους σκοπιμότητας, για να:

• Διαιρούν τους ανθρώπους.

• Κατευθύνουν τις εξεγέρσεις σε λάθος στόχους.

• Διαιωνίζουν τη νομιμοποίηση της εξουσίας τους.

5. Ο Ρόλος της Ελλάδας – Σημείο Εκκίνησης για την Παγκόσμια Αντίδραση

Ο Ελληνισμός έδωσε στο παρελθόν τα φώτα του πολιτισμού και της δημοκρατίας.

Σήμερα δεν θα σώσει τον πλανήτη μόνος του, αλλά μπορεί να συνεισφέρει, προτείνοντας – μαζί με άλλους λαούς – ένα νέο πολιτικοκοινωνικό μοντέλο, θεμελιωμένο:

• Στην αληθινή λαϊκή κυριαρχία.

• Στην ελευθερία από οικονομικούς μηχανισμούς υποδούλωσης.

• Στην επανένωση εργοδοτών και εργαζομένων ως συνεργατών, όχι ως αντιπάλων.

6. Οι Ψευδαισθήσεις της “Οικονομικής Επιτυχίας”

Όταν ακούμε για "ισχυρές οικονομίες", όπως της Γερμανίας ή της Κίνας, μην ξεγελιόμαστε.

Αυτά τα νούμερα αφορούν κυβερνήσεις και αγορές – όχι τους λαούς.
Οι πολίτες αυτών των χωρών δεν ευημερούν – αντιθέτως:

• Πληρώνουν δυσβάσταχτους φόρους.

• Υπομένουν εργασιακή πίεση.

• Δεν αποφασίζουν για τίποτα που τους αφορά.

7. Η Πρόταση – Μια Νέα Κοινωνική Συμμαχία Λαών

Η λύση είναι ένα νέο κοινωνικό σύστημα, το οποίο:

• Δεν θα επιτρέπει φτώχεια.

• Θα στηρίζεται στη συνεργασία των πολιτών – όχι στον διαχωρισμό τους.

• Θα κατοχυρώνει συμμετοχική λαϊκή εξουσία, χωρίς κόμματα, ψευτοϊδεολογίες και εξουσιαστικά τεχνάσματα.

Αυτό δεν είναι έργο ενός λαού. Είναι ευθύνη όλων μας.

Αλλά ας είμαστε εμείς, οι Έλληνες, από τους πρώτους που θα κάνουμε το βήμα.

Κάλεσμα προς τους λαούς – όχι προς τα έθνη-εταιρείες
Το τέρας δεν φοβάται την επανάσταση. Φοβάται τη συνεργασία των λαών που το θρέφουν