21-(25-01-2014)ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΜΑΣ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΕΘΑΝΕ

ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΕΘΑΝΕ

Η σήψη είναι φανερή. Το χρέος είναι να χτίσουμε, όχι να αναστήσουμε.

1. Το τέλος ενός συστήματος που δεν τιμά πια καμία από τις αξίες του

Έλληνες, δεν βρισκόμαστε πια μπροστά σε μια κρίση του πολιτικού μας συστήματος. Βρισκόμαστε στο τέλος του.

Δεν υπάρχει πια ούτε πατριωτισμός, ούτε φιλότιμο, ούτε σεβασμός, ούτε αλήθεια, ούτε ευθύνη. Όλα όσα κάποτε θεωρούσαμε θεμέλια της πολιτικής ζωής, έχουν καταρρεύσει.

Το σημερινό πολιτικό σύστημα δεν είναι άρρωστο. Γιατί το άρρωστο έχει πιθανότητα θεραπείας.

Εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα νεκρό σώμα εξουσίας, που αρνούμαστε να το θάψουμε.
Και όσο παραμένει άταφο, σαπίζει και μολύνει την κοινωνία.

2. Η δυσοσμία του συστήματος δεν μένει εντός συνόρων

Αυτή η σάπια πολιτική κατάσταση δεν περιορίζεται εντός Ελλάδος.

Η δυσοσμία της ατιμωρησίας, της διαπλοκής, της κατάρρευσης της λαϊκής εμπιστοσύνης, αρχίζει να γίνεται αισθητή παγκοσμίως. Κι όλοι αναρωτιούνται:

Γιατί η Ελλάδα, μια χώρα με τόσο πολιτισμό, κρατά άταφο το πτώμα του παλιού της συστήματος;

3. Δεν το σκοτώσαμε – Πέθανε μόνο του από το βάρος της απάτης του

Το παλιό πολιτικό σύστημα δεν το σκοτώσαμε εμείς.

Πέθανε μόνο του, από το βάρος των ίδιων του των ψεμάτων, της διαφθοράς του, και της αποσύνθεσης του.

Ζούσε όσο το θρέφαμε με ευκολοπιστία. Και κράτησε παραπάνω όσο το ανεχτήκαμε από φόβο.
Φόβο μήπως τα πράγματα γίνουν χειρότερα. Φόβο μήπως "δεν υπάρχει άλλη λύση".

Αλλά σήμερα δεν υπάρχει πλέον τίποτα να φοβηθούμε.
Ο κίνδυνος δεν είναι να θάψουμε το θεριό.
Ο κίνδυνος είναι να το αφήσουμε να σαπίζει στη μέση της κοινωνίας.

4. Η Ώρα της Ευθύνης: Να θάψουμε το νεκρό και να χτίσουμε νέο σύστημα

Έλληνες, αυτή η στιγμή δεν είναι στιγμή εξέγερσης.
Είναι στιγμή καθαρότητας, ευθύνης και οικοδόμησης.

Δεν καλούμαστε να αναστήσουμε το παλιό.
Καλούμαστε να δημιουργήσουμε κάτι νέο.

Ένα πολιτικό σύστημα:

• Χωρίς κόμματα-εργαλεία διαίρεσης.

• Χωρίς ιδιωτικές τράπεζες που ρουφούν τον εθνικό πλούτο.

• Χωρίς ασυλίες, μονιμότητες και ατιμωρησία.

Ένα σύστημα εθνικό – όχι ιδιωτικό.
Με δημόσιο έλεγχο στην οικονομία, αξιοκρατία στον κρατικό μηχανισμό, και συμμετοχική λογοδοσία ως θεμέλιο.

5. Η Πολιτική Αναγέννηση – Όχι ουτοπία, αλλά αναγκαιότητα

Δεν ζητάμε όνειρα.
Ζητάμε δομές που σέβονται τον πολίτη και υπηρετούν το κοινό καλό.

• Πολιτική χωρίς κόμματα.

• Γερουσία από ανθρώπους κοινής αποδοχής και σοφίας, που δεν επιδιώκουν εξουσία, αλλά σταθερότητα.

• Ανώτατα στελέχη του κράτους που θα προτείνονται και εγκρίνονται από τη γερουσία, και όχι από κομματικούς μηχανισμούς.

• Εθνικές τράπεζες, διαχειριζόμενες υπέρ του συνόλου.

• Ιδιωτικές παραγωγικές επιχειρήσεις που συνυπάρχουν με κοινωνική δικαιοσύνη.

• Άξιος στρατός, αστυνομία με αποστολή την προστασία του λαού, όχι την καταστολή της φωνής του.

6. Ο Στόχος: Από το πτώμα του παλιού, να φυτρώσει το καινούργιο

Το ζητούμενο δεν είναι να επιστρέψουμε σε κάποιο ρομαντικό παρελθόν.

Το ζητούμενο είναι να ξεκινήσουμε ένα πολιτικό παρόν, το οποίο:

• Δεν θα βασίζεται στον φόβο.

• Δεν θα αναπαράγει διαίρεση.

• Δεν θα στηρίζεται σε συστήματα που εξυπηρετούν λίγους.

Αλλά σε ένα αξιακό και λογικό κοινωνικό σύστημα, ελεγχόμενο από την κοινωνία, όχι από εξουσιαστικούς κύκλους.

Κάλεσμα προς όλους τους πολίτες:

Η αναγέννηση ξεκινάει όταν θάψεις ό,τι δεν ζει πια.
Όχι από εκδίκηση – αλλά για να μην αρρωστήσουν οι ζωντανοί.